Whoops!

Whoops hi hi!

Ik laat vaak dingen uit mijn hand vallen, stoot dingen om of loop ergens tegen aan. En dan hoor ik mezelf "Whoops!" zeggen al voordat het voorwerp de grond heeft geraakt. In een reflectie vang ik het dan vaak al op. En ik moet altijd lachen om mezelf en de onhandige situatie.

Een telefoonhoesje is voor mij echt noodzakelijk kwaad. Er kan makkelijk een stuk van een glas afbreken als ik snel de vaatwasser uitpak. Of ik stoot mijn bovenbeenĀ tegen de hoek van de tafel om later te ontdekken dat daar een flinke blauwe plek zit.

Zelf denk ik dat het een teken is dat ik teveel tegelijk doe en wil in mijn hoofd. Daardoor verzwakt mijn aandacht en valt er dus wel eens iets....

Het zou beter zijn als ik de rust neem en alles netjes stap voor stap doe. Ik ben best ongeduldig van aard en neem dan onvoldoende aandacht voor de gewone dingen.

En dan ga ik terug om mijn lijstje te maken met wat ik op die dag graag wil doen. Om overzicht te houden en vooral resultaat te zien. En om dat dan met zo min mogelijk

"Whoopsen!" voor elkaar te krijgen.

Maar ik blijf toch om mezelf lachen als het weer gebeurt.